-در صفحه ی شطرنج زندگیم تمام مهره هایم مات مهربانیت شد و من با اسب سفید قلبم به سوی تو تاختم تا بگویم شاه دلم دوستت دارم

-زیبایی عشق به سکوت است نه فریاد ، پس با تمام سکوتم دوستت دارم

- ( نوشتم دوستت دارم،!پرانتز را نبستم ، بگذار این حقیقت تا ابد جریان بیابد . . .

-وقتی قرار شد من بیقرار تو باشم و تو تنها قرار زندگیم باشی... از هر چه قرار است غیر تو باشد... خواهم گذشت

-مرا اندکی دوست بدار ولی طولانی

-حقیقت تلخ است ، اما نه به تلخی تنهایی  تنهایی سخت است ، اما نه به سختی جدایی . . .

-سخت ترین فعلی که برایت به سادگی صرف کردم …. عمرم بود

-حکم فراموشیت را آوردند ، ولی به یاد “مهربونی هایت” امضا نکردم . . .

-هیچ رقیبی ندارم جز آیینه ، که هر روز تو را نگاه می کند.او را هم شکست خواهم داد...

- پلک های مرطوب مرا باور کن .این باران نیست که میبارد ، صدای خسته من است که از چشمانم بیرون می ریزد