سرنوشت

 

دلم عجیب گرفته است


و هیچ چیز،


نه این دقایق خوش‌بو، که روی شاخه‌ی نارنج می‌شود


خاموش،


نه این صداقت حرفی، که در سکوت میان دو برگ این


گل شب‌بوست،


نه، هیچ‌چیز مرا از هجوم خالی اطراف


نمی‌رهاند.


و فکر می‌کنم


که این ترنم موزون حزن تا به ابد


شنیده خواهد شد...


سهراب