وقتي دلمو شکستي حس کردم بيشتر دوستت دارم

چون حالا دلم چندين تيکه داشت که هر کدوم جداگونه دوستت داشت

چقدر سخته

کسي رو که دوستش داري نتوني بهش بگي که دوستش داري وچقدر

بده که کسي تورو دوست داشته باشه واينو نتونه بهت بگه


چقدر سخته

تو چشاي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد وبجاش يه

زخم هميشگي رو قلبت هديه داد زول بزني و بجاي اينکه

لبريز کينه و نفرت شي حس کني که هنوز هم دوسش داري


چقدر سخته

دلت بخواد سرتو باز به ديواري تکيه بدي که

يبار زير آوار غرورش همه وجودت له شده


چقدر سخته

وقتي که پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه

اما مجبور بشي بخندي تا نفهمه که هنوز دوسش داري


چقدر سخته

گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار

بار خودتو بشکني و اونوقت آروم زير لب بگي

گل من

باغچهء نو مبارک


-رو خراب ترين خرابه ي تخت جمشيد مي نويسم

خرابتم رفيق!ا

 

-بر سنگ مزارم بنويسيد آشفته دلي خفته در اين خلوت خاموش/او زاده ي غم بود كه از خاطر دوستان گشت فراموش

-اگر خاطر كسي رو نتوني پاك كني بدون كه هميشه تو خاطرشي

-من از اين فاصله ها دلگيرم/بي تو اين جا چه غريبانه شبي ميميرم/ساعت گريه وغم هيچ نمي خوابد و من/در الفباي  زمان خسته ي اين تقديرم

-شب ها گذشتند وروز ها سپري شدند،اما تو همان خوب ديروزي.

-فكر كردن به روياي آدم هايي كه بر مي گردن قشنگ تر از برگشتشونه!

-چه ساده با گريستن خود زاده مي شويم و چه ساده با گريستن ديگران از دنيا مي رويم و مابين اين دو معمايي است به نام زندگي

-كوتاه ترين فاصله براي گفتن دوستت دارم يك لبخند است يك دنيا لبخند براي تو.

-زندگي تلخ ترين خواب من است.خسته ام ،خسته از اين خواب بلند

-نور دليل تاريكي بود و سكوت دليل خلوت .تنها عشق بي دليل بود كه تو دليل آن شدي

-بعد از رفتن تو آسمان چه معصومانه مي بارد .ستاره روشنايي را از دست دادند.ابر ها در هم تپيده شدند و خورشيد ديگر طلوع نكرد.

-آرام تر سكوت كن!صداي بي تفاوتي هايت آزارم مي دهد.

-وقتي كسي نيست به دادت برسه داد نزن شايد از سكوتت بفهمه كه چقدر درد و غم تو وجودته.